Na een verblijf op de intensive care, vooral voor de patiënten die er het zwaarst aan toe waren, is er nog een lange weg te gaan. Het ontslag is vaak een belangrijke, emotionele mijlpaal, waarbij bij de patiënt en zijn naasten gevoelens van vreugde, maar ook van bezorgdheid samenkomen omdat ze de nauwlettende begeleiding van het IC-personeel achter zich laten. Vervolgens doorlopen de patiënten een reeks fasen voordat ze weer een normaal leven kunnen leiden.
Het verlaten van de intensive care is goed nieuws! Het is het begin van een nieuw hoofdstuk, van het leven daarna. Toch kan het een angstaanjagend moment zijn voor patiënten en hun naasten, die hun moeizaam opgebouwde houvast kwijtraken en afscheid nemen van een team waarmee ze per definitie intense momenten hebben beleefd en waarmee ze een band van vertrouwen en menselijkheid hebben opgebouwd…
De stress die ontstaat bij de overplaatsing van de intensive care naar de reguliere afdelingen wordt ‘herplaatsingsstress’ genoemd en houdt verband met de verandering van omgeving, de ongerustheid over de afname van de technologische bewaking, maar ook met de verhouding tussen zorgverleners en patiënten: als het beter gaat met de patiënt, is er minder behoefte aan de permanente aanwezigheid van zorgverleners! Terwijl er op de intensive care in Frankrijk één verpleegkundige per twee of drie patiënten is, zijn de afdelingen voor continue zorg en de algemene zorgafdelingen veel minder bemand, en deze verandering kan erg moeilijk zijn om te verwerken.
Vaak wordt de patiënt zich op dat moment ook bewust van zijn kwetsbaarheid en van de weg die hij nog te gaan heeft. Naasten spelen op dat moment vaak een zeer belangrijke rol door de pati ënt te steunen en gerust te stellen, zodat hij beetje bij beetje zijn zelfvertrouwen terugkrijgt.
Wees er echter zeker van dat de zorgteams, voordat een patiënt wordt ontslagen, zich ervan hebben vergewist dat hij of zij geen intensieve bewaking op de intensive care meer nodig heeft.
Getuigenis van Dr. ArifoglioIntensive care verlaten en de stress van verhuizen
Afhankelijk van de behoeften van de patiënt kan hij na zijn ontslag uit de intensive care alle of een deel van deze stappen doorlopen: elk traject wordt op maat gemaakt en aangepast aan de individuele situatie van elke patiënt.
De SRPR’s zijn gespecialiseerde afdelingen voor de opvang van patiënten met aanhoudende ademhalings- en/of neurologische stoornissen, nadat alle andere stoornissen zijn gestabiliseerd en hersteld.
Deze diensten zijn voorbehouden aan patiënten die zeer specifieke zorg nodig hebben, die doorgaans op de intensive care wordt verleend: gecompliceerde ontwenning van beademing, mechanische beademing via een tracheotomiesonde, begeleiding bij het ontwaken uit een langdurig coma waarbij technische zorg en intensieve bewaking vereist zijn (ook hier vaak mechanische beademing).
De SRPR’s werken altijd nauw samen met een reanimatieafdeling of een intensive care-afdeling en streven ernaar om patiënten die dat nodig hebben persoonlijke begeleiding te bieden, om een beter revalidatieproces te bevorderen, met toezicht en technische en medische zorg die zijn afgestemd op de beperkingen van de patiënt, terwijl er tegelijkertijd een team van revalidatiespecialisten tot zijn beschikking staat.
Een verblijf op de afdeling SRPR kan voor de patiënt behoorlijk intensief zijn. Afhankelijk van zijn of haar behoeften krijgt de patiënt talrijke sessies fysiotherapie, neuropsychologie, ergotherapie, logopedie en andere specifieke behandelingen aangeboden, zodat hij of zij zo snel mogelijk weer een zo normaal mogelijk leven kan leiden.
Afhankelijk van de aandoening die tot opname op de intensive care heeft geleid, verloopt het ontslag vaak via een gespecialiseerde afdeling: cardiologie, longgeneeskunde, neurologie, … Afhankelijk van de behoeften van de patiënt kan het toezichtniveau geleidelijk worden afgebouwd, met een overgang naar de intensive care of de afdeling voor continue zorg, voordat de patiënt naar een zogenaamde ‘conventionele’ zorgafdeling wordt overgebracht.
Als de patiënt eenmaal op intensive care care heeft gelegen, maakt dit bezoek aan een gespecialiseerde afdeling de overgang naar zorg in de gemeenschap mogelijk. Het biedt de mogelijkheid om een volledige beoordeling van de situatie van het aangetaste orgaan uit te voeren, om over te schakelen van intraveneuze naar orale behandelingen en zo de patiënt geleidelijk "uit te rusten", en tot slot om zich voor te bereiden op middellange termijn follow-up.
Dit is de juiste plaats om de behandeling en het langetermijnbeheer van eventuele orgaansequelae met je specialist te bespreken: aarzel niet om vragen te stellen.
Deze instellingen zijn gespecialiseerd in heropvoeding en revalidatie. Het is heel gebruikelijk dat patiënten na de langste intensive care verblijven enkele weken of zelfs maanden revalidatie ondergaan. Tijdens deze fase herwinnen patiënten geleidelijk hun onafhankelijkheid voordat ze uiteindelijk naar huis kunnen.
Net als in de PRRS ligt de nadruk echt op het herstel van de patiënt. Het verblijf is verre van een rustperiode, maar wordt onderbroken door sessies fysiotherapie, ergotherapie, logopedie en andere revalidatiespecialismen die erop gericht zijn om zo snel mogelijk terug te keren naar een zo normaal mogelijk leven.
Getuigenis van StéphaneTwee hartstilstanden overleefd
Getuigenis van Julien
De klik
Getuigenis van Dennis
De renovatie
Dit is een andere belangrijke fase in je herstel, waarschijnlijk het doel dat je jezelf hebt gesteld en het moment waar je naar hebt uitgekeken.
Voordat u het ziekenhuis verlaat, ontvangt u :
Terugkeren naar huis kan even frustrerend als bevredigend zijn. Naast de vreugde van het terugkeren naar je vertrouwde omgeving en de rust van je eigen huis, kun je ook een zekere angst voelen omdat je niet meer zoveel toezicht hebt als in het ziekenhuis, omdat je minder hulp krijgt en omdat je bepaalde aspecten van je onafhankelijkheid die je nog niet volledig hebt hersteld, duidelijker ziet. Je moet geduld hebben en lief zijn voor jezelf. Op dit moment is het je taak om jezelf kleine doelen te stellen: elke dag een paar extra stappen zetten, een beetje buiten komen en voldoende rusten om ze te bereiken.
Getuigenis van Dominique
De eerste terugkeer naar huis
Terug naar huis
Getuigenis van Jean-Yves
Wees niet te veeleisend voor jezelf. Evalueer en respecteer je grenzen en wees voorzichtig. Na een periode op intensive care kan het maanden duren voordat je weer volledig hersteld bent, weer volledig onafhankelijk bent en je oude leven weer oppakt. Het zal tijd kosten voor je lichaam om zichzelf te herstellen en te herstellen van de beproevingen die het heeft doorstaan, en deze tijd zal acceptabeler zijn als je de maat neemt van deze beproevingen: als je de behoefte voelt, vraag dan je naasten over je verblijf op intensive care. Ga terug naar the ICU en praat met de verzorgers die voor je hebben gezorgd. Ze zullen blij zijn om te zien hoe het met je gaat en om je te helpen je geschiedenis terug te halen. Hen ontmoeten zal je ook helpen om te beseffen hoe ver je al bent gekomen en om je nieuwe leven en autonomie dichterbij te zien komen.
In sommige gevallen bieden bepaalde reanimatieafdelingen nazorg aan na de reanimatie. Deze voorzieningen zijn relatief nieuw en nog niet alle ziekenhuizen beschikken erover. Dit consult heeft tot doel de overgang te maken tussen de reanimatieperiode en de periode daarna. Er kunnen algemene of meer gerichte evaluaties worden aangeboden; deze kunnen, afhankelijk van de organisatie van de dienst, worden uitgevoerd door een arts, een verpleegkundige, een kinesitherapeut en/of een psycholoog. Dit is een goede gelegenheid om al uw vragen over uw verblijf te stellen, terug te blikken op uw ervaringen tijdens de reanimatie, te vragen om nog eens een reanimatiekamer te bekijken of zorgverleners terug te zien, …
Aarzel niet om elk onderwerp dat je wilt aan te snijden: "kleine" symptomen die misschien niet direct door de teams worden aangepakt, maar die vervelend, invaliderend of ongemakkelijk kunnen zijn en die niet kunnen worden opgespoord en dus behandeld of verbeterd; kwesties met betrekking tot je sociale leven: je gemoedstoestand, onevenwichtigheden in het gezinsleven, hulp die je nodig hebt, je vragen over terugkeren naar je werk, je lichaam weer oppakken (lichamelijke activiteit, sport, enz.), enz.
Voor zorgverleners zijn deze consultaties van onschatbare waarde om meer inzicht te krijgen in de ervaringen van patiënten en de periode ‘na’ de reanimatie, om nieuwe uitdagingen te ontdekken en de zorg te verbeteren. Hoe meer en hoe rijkere feedback er wordt gegeven, hoe beter de zorg zal zijn, zowel tijdens als na de reanimatie. Houd u niet in!
Na uw ontslag van de intensive care kunt u, als uw gezondheidstoestand dit vereist, zeer frequente medische afspraken hebben, die na verloop van tijd minder frequent zullen worden. Tijdens deze consulten wordt uw vooruitgang besproken en worden eventuele problemen besproken.
Stel jezelf in staat om al je vragen te stellen en vooral om de symptomen die je ervaart te bespreken. Het team kan je ook de contactgegevens geven van zorgverleners die gespecialiseerd zijn in het begeleiden van patiënten die uit de intensive care komen (fysiotherapeuten, psychologen of psychiaters, enz.).
Je huisarts zal een waardevolle bondgenoot zijn in je herstel.
Terugkeer naar het werk na een langdurig verblijf op de intensive care care is zelden meteen fulltime. Afhankelijk van de oorzaken van de ziekenhuisopname op de intensive care care, de mogelijke nawerkingen en de aard van het werk, is er vaak een periode van overgang en aanpassing nodig. Luister naar je behoeften, respecteer je grenzen en neem de tijd die je nodig hebt om te herstellen: dingen overhaasten kan averechts werken. Aarzel niet om dit met je huisarts te bespreken en maak indien nodig een afspraak met hulpverleners. In grote bedrijven kan een gesprek met human resources helpen om een tijdelijke regeling te vinden om je terugkeer naar het beroepsleven te vergemakkelijken.
In sommige gevallen betekent een verblijf op intensive care echter een grote omwenteling die de prioriteiten van mensen kan veranderen en hun wens om hun professionele situatie te zien evolueren: luister naar jezelf, maar neem de tijd om na te denken en om gesteund te worden in je nieuwe project: overschat je krachten niet en doe het rustig aan.
Getuigenis van StéphaneTerug aan het werk na hartstilstand
Alexandre's verhaalEen jaar na een verblijf op de intensive care weer aan het werk