Het moment dat een dierbare overlijdt is de sterkste schok, die vaak meer lichamelijk dan verstandelijk wordt gevoeld. Mensen die geconfronteerd worden met de dood van een dierbare spreken van een staat van verdoving en verbijstering, van een intense emotionele schok die hen onverschillig en soms sprakeloos achterlaat. Als je je schuldig of berouwvol voelt, praat dan met het medisch personeel, maar ook met je arts en/of een psycholoog: dit gevoel, dat vaak voorkomt, kan verlicht worden door uitleg te vragen over de omstandigheden van het overlijden van je dierbare. Schuldgevoel kan het rouwproces belemmeren en verlengen: het is belangrijk om te proberen het zoveel mogelijk te beperken.
Ze vertegenwoordigen een emotioneel krachtig moment, dat moeilijk te verdragen kan lijken omdat het de definitieve scheiding bekrachtigt, maar ze stellen je in staat om afscheid te nemen en omringd te zijn door genegenheid. Neem de tijd om na te denken over wat belangrijk voor je is en hoe je wilt dat de begrafenis van je dierbare wordt uitgevoerd, in overeenstemming met je overtuigingen en wensen. Aarzel niet om hulp te vragen bij het organiseren van de begrafenis en bij het leven van alledag.
Het is een heel bijzondere tijd, een persoonlijke reis die bestaat uit onevenwichtigheden die tijd en energie kosten, evenals innerlijk werk dat je zal zien schommelen tussen momenten van lijden en momenten van vrede. Deze momenten komen en gaan op verschillende manieren voor elk persoon. Dit werk van het temmen van afwezigheid is lang en moeilijk. Je moet jezelf de tijd geven, tolerant en geduldig zijn met jezelf en anderen. Rouwen betekent niet vergeten, het betekent toegeven dat het leven nu anders is, leven met het litteken dat het verlies van een dierbare achterlaat.
Het is normaal dat er momenten zijn dat je geen zin hebt om over je dierbare te praten en dat je het fijn vindt om op een plek te zijn waar niemand weet wat er met je is gebeurd. Na verloop van tijd zul je je vaker gelukkig voelen. Voel je niet schuldig, daar heb je alle recht toe.
Het kan ook zijn dat je tijdens je rouwproces meer moeilijkheden ondervindt dan je dacht. Bepaalde omstandigheden van een overlijden kunnen risicofactoren zijn voor een "gecompliceerd rouwproces" of "pathologisch rouwproces", een rouwproces dat lang duurt en de persoon die het doormaakt belemmert in zijn vermogen om terug te keren naar een normaal leven: vraag je huisarts om hulp, die je medicijnen kan voorschrijven om je er doorheen te helpen of je kan doorverwijzen naar specialisten. En aarzel niet om een psycholoog te raadplegen. Het is normaal om moeite te hebben met het verwerken van een moeilijk verlies en om een professioneel oor nodig te hebben dat emotioneel neutraler is dan dat van een naast familielid.
Kinderen helpen als een familielid overlijdt :
Verder gaan: Met kinderen over de dood praten
Begrafenissen
Begrafenissen kunnen een heel ondersteunend moment zijn voor de familie om samen te komen, maar ze kunnen ook heel verdrietig zijn voor jonge kinderen. Het organiseren van een moment van herinnering en herdenking als familie kan een interessant alternatief bieden.
Als het kind de begrafenis wil bijwonen, zorg er dan voor dat het goed voorbereid is op de gebeurtenis en de emoties die geuit zullen worden. Zorg ervoor dat ze de hele dag de steun hebben van een rustige volwassene.
Meer informatie over het ondersteunen van kinderen bij overlijden