De suggesties op deze pagina zijn niet universeel: alleen jij weet wat bij jou past.
Certaines personnes n’ont absolument aucune envie de savoir ce qu’il s’est passé pour eux ni de rencontrer d’autres patients, d’autres souhaiteront très très vite se plonger dans leur journal de bord et rencontrer des « pairs de réanimation », d’autres encore auront besoin de temps pour le faire, parfois d’années : chacun doit trouver ce qui lui convient le mieux pour tourner la page et aller de l’avant.
Après la réanimation, vous avez de nombreuses raisons de vous sentir vulnérable et angoissé :
Getuigenis van Jean-YvesDe intensiteit van een tweede leven
Het is normaal om je angstig en bezorgd te voelen na een verblijf op de intensive care. De tijd zal je helpen om deze emoties beetje bij beetje te overwinnen, maar misschien vind je bepaalde activiteiten nuttig om je gemoedstoestand op dagelijkse basis te verbeteren.
Le retour à une vie autonome et la confrontation au monde hors de l’hôpital est une étape parfois angoissante : il peut être utile de solliciter de l’aide de votre entourage pour vous accompagner à chacune de ces nouvelles premières fois :
Een van de middelen die worden gebruikt om weer een gevoel van controle over de situatie te krijgen, is voor sommige patiënten de behoefte om zich hun geschiedenis opnieuw toe te eigenen, om te begrijpen wat er tijdens de reanimatiefase is gebeurd, in het bijzonder de perioden waarin ze bewusteloos waren of in een veranderde cognitieve (mentale) toestand verkeerden.
Er zijn verschillende manieren om dit te doen:
Als je je geschiedenis probeert terug te winnen, neem dan de tijd, geef je grenzen aan en respecteer ze. Stop wanneer je voelt dat het moeilijk wordt. Terugduiken in deze periode kan moeilijk, emotioneel en schrijnend zijn: weet hoe je jezelf kunt beschermen, er is nooit haast bij om terug te duiken in deze periode. Je kunt later nog een afspraak maken als dat nodig is.
Soms is het te moeilijk om angst alleen te overwinnen. Je ervaring op de intensive care was er een van extreme stress voor zowel je lichaam als je geest. Je had ondersteuning nodig om eenvoudige handelingen zoals ademhalen, eten, drinken en opstaan opnieuw aan te leren, en misschien heb je nog steeds fysiotherapie nodig? Je kunt je voorstellen dat ook je geest hulp nodig heeft om te herstellen van deze beproeving.
Als je moeite hebt om je angsten los te laten, als je slaapproblemen hebt, als je moeite hebt om je zelfvertrouwen terug te krijgen, als je negatieve emoties voelt zoals schuld, aarzel dan niet om hulp te vragen: je huisarts kan al je vragen beantwoorden, naar je luisteren en je helpen, of je doorverwijzen naar een therapeut die geschikt is voor jouw situatie.
NB : Ce n’est pas être faible que d’avoir besoin d’aide pour prendre soin de sa santé mentale, encore moins quand on a traversé ce que vous avez traversé. Certaines études montre qu’un séjour en réanimation est une épreuve qui peut s’apparenter à ce que traversent des soldats à la guerre. L’armée organise des camps de réhabilitation mentale pour les soldats confrontés aux situations les plus extrêmes. Vous y avez le droit aussi !
En attendant une prescription médicale qui vous permette un suivi pris en charge, vous pouvez vous tourner vers le dispositif « Mon Soutien Psy » qui vous donne le droit à 12 séances de psychologue par an .
Een verblijf op de intensive care is een moeilijke en unieke ervaring, een die moeilijk uit te drukken is, en het is niet altijd gemakkelijk om erover te praten met de mensen om je heen, inclusief je naasten die je vergezelden tijdens je verblijf. Jullie ervaringen zijn heel verschillend en je ervaring als patiënt op de intensive care kan vermengd zijn met vreemde herinneringen en herinneringen aan dromen en nachtmerries die echter lijken dan de werkelijkheid zelf.
C’est pourquoi il est parfois utile de pouvoir en parler avec d’autres personnes étant passés par la réanimation. Rentrer en contact avec des groupes de patients peut être un bon moyen de pouvoir échanger librement sur cette période et vous permettre de vous rendre compte que certaines de vos émotions, de vos souvenirs étranges sont tout à fait normaux. Vous pouvez demander à votre service de réanimation s’il propose ce type de rencontre avec d’anciens patients.
Le réseau social Second Life peut aussi vous permettre d’échanger avec d’autres patients, des proches de patients, ce qui peut être utile pour mieux comprendre ce qu’ont traversé les personnes qui vous ont accompagné, ou encore des soignants d’autres services. Vous y trouverez également de nombreuses interviews et les posts du comité « Les REAnimés », un groupe de patients dynamique qui saura vous accueillir !
Als je de methoden die voor jou nuttig zijn geweest met het LifeMapp team wilt delen, aarzel dan niet!